Anioł.Kiedyś człowiek, najdroższa i jedyna, najukochańsza istota, drobna ale o wielkim sercu, sercu, które nauczyło mnie jak żyć, odeszło przedwcześnie moje najukochańsze serce, teraz zasila grono aniołków.
Była moja przyjaciółką, której zawsze o wszystkim mogłam powiedzieć, dzielić się i radościami i smutkami. Była ze mną zawsze i wszędzie. Blog ten poświecam jej, mojej mamie. Jest to zapis rozmów z nią, moich przemysleń i doświadczeń. To co chciałabym jej powiedzieć napisze tutaj, dla niej.
sobota, 22 marca 2014
Przytul mnie
Choć raz przytul mnie....
tak bardzo tego pragnę... moje serce umiera, nie potrafię bez Ciebie żyć... jak mam się pozbierać?
Czekam na dzień kiedy Bóg zabierze mnie do Ciebie i znów będziemy razem....
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz